środa, 20 kwietnia 2011

Recenzja: "Las zębów i rąk" - Carrie Ryan

Opis wydawcy:
Las Zębów i Rąk to jeden z największych bestsellerów gatunku literatury Young Adult ostatnich lat, porównywany popularnością do cyklu Zmierzch Stephenie Meyer, Dary Anioła Cassandry Clare czy Igrzyska Śmierci Suzanne Collins.
Las Zębów i Rąk przedstawia bardzo mroczną, a jednocześnie niezwykle wciągającą wizję świata po zagładzie, w którym młoda dziewczyna musi dokonać trudnych wyborów między tym w co wierzy, a tym w co każą jej wierzyć, między światem swoich marzeń, który zna tylko z opowieści matki, a krwawym ale znanym światem, który ją otacza. Musi też wybrać między tym, który ofiarowuje jej swoją miłość, a tym, któremu ona chce ją ofiarować.
W świecie, w którym nie ma nadziei, każdy wybór musi zostać okupiony dużą ofiarą. Tylko czy droga do spełnienia własnych marzeń okaże się warta poniesionych ofiar...?



Apokaliptyczne wizje zagłady świata w dziwny sposób mnie przygnębiają. Czy to w filmach, czy w książkach. Zawsze pozostaje wrażenie, że to może się kiedyś wydarzyć, wystarczy jeden groźny wirus... „Las zębów i rąk” to zarazem pierwsza książka z serii o apokaliptycznej wizji świata i debiut autorki, który moim skromnym zdaniem, jest bardzo udany.

Las zębów i rąk otacza małą wioskę. Mieszkańcy nie znają świata poza Lasem, to co jest Zewnątrz brzmi jak bujda, nierealne marzenie. Do wioski nikt nie wchodzi, a jeszcze lepiej, żeby też nikt nie wychodził... Wiedzą tylko tyle, że tam w Lesie, czai się zło, które tylko czeka na błąd mieszkańców, a jedyne co ich interesuje, to ludzkie mięso.

Akcja zaczyna się w momencie dźwięku syreny, która alarmuje zwykle albo na ćwiczenia, albo na zagrożenie.
Tym razem nie są to ćwiczenia. Ktoś został zaatakowany... Matka Mary. Została Zainfekowana, co oznacza jedno – śmierć i Powrót jako Nieuświęcona. Dziewczyna towarzyszy matce przez siatkę z bólem obserwując ostatnie chwile życia ukochanej osoby.

„W chwili pomiędzy śmiercią a Powrotem mojej matki przestaję wierzyć w Boga.”

Gdy Mary wraca do domu jej własny brat ma do niej pretensje, że pozwoliła matce Powrócić zamiast ją zabić. Informuje ją również, że wysyła ją do Sióstr. Tym samym, przekreśla jej szanse na założenie rodziny, w zamian oddając ją Bogu i Siostrom.

Siostry stoją na straży ładu i porządku. Mary nie potrafi się odnaleźć się wśród Sióstr, które jak się okazuje, skrywają wiele sekretów.
Marzeniem Mary jest zobaczyć ocean, o którym wiele razy opowiadała jej matka, jednak czy na pewno istnieje? Czy jest tylko płonną nadzieją? Myśl o oceanie napędza dziewczynę nadzieją i wiarą, staje się to jej obsesją i najważniejszym celem.

Mieszkańcy wierzą, że są ostatnimi ocalonymi ludźmi, gdy resztę świata spotkała zagłada, że na Zewnątrz nie ma już nikogo. A jednak pewnej mroźnej nocy ktoś z Zewnątrz wkracza do wioski, a jego obecność otoczona jest kolejną tajemnicą.

Mary staje się poprzez swoją dociekliwość niewygodna dla Sióstr. Te postanawiają, że Mary poświęci swe życie nie jako jedna z Sióstr, ale jako żona i matka. Zostaje zaręczona z Harrym, mimo że dziewczyna darzy gorącą miłością jego brata, Travisa, który z kolei jest zaręczony z inną dziewczyną.

„Myślisz, że chcesz miłości, Mary. Myślisz, że to piękny dar, które wypełnia cię i czyni całością; nic więcej. Ale mylisz się. Miłość potrafi być okrutna i zła. Może stać się mrokiem i powodować najdotkliwszy ból. (...) Nie rozumiesz, że życie w tej wiosce nie polega na miłości, lecz na poświęceniu?”

W wiosce panują pewne zasady, obrządki... Dzieci jest coraz mniej, a małżeństwa nie są zawierane z miłości, lecz z obowiązków rodzinnych, aby przedłużyć pokolenia... Jednak trudno jest myśleć o przyszłości, gdy w mroku czają się żarłoczne istoty a ich jęk jest przytłaczający.

Co będzie gdy siatki, któregoś dnia nie wytrzymają pod naporem żarłocznych Nieuświęconych? Czy Mary da radę ochronić bliskich?

Mary jest sprytną, ciekawską, waleczną dziewczyną. Jest też wrażliwa, owszem, ale pełna poświecenia. Muszę przyznać, że uwielbiam takie bohaterki, choć Mary nieraz wydała mi się samolubna. Jej jedynym celem było zobaczyć ten mityczny ocean. Podziwiam jej ambicje, naprawdę, ale odczuwałam, że jej obsesja się potęguje. Relacje między bohaterami były dla mnie takie realne. Wszystkie emocje działały na mnie. Czułam tą bezradność bohaterów, ich strach, nadzieję.

Narracja jest pierwszoosobowa w czasie teraźniejszym, co potęgowało we mnie wrażenia i emocje wypływające z książki. Styl autorki bardzo mi się podoba. Ach, wielbiciele „IŚ” to coś dla Was. Będziecie się bać, wzruszać, ronić łzy, przeżywać każdy moment tej książki...
Sama fabuła, może nie jest aż nadto oryginalna, nachodzi przecież skojarzenie do filmu „Osada”. Osobiście filmu nie oglądałam, wiec nie wiem na ile jest zgodność fabuły, ale musicie przyznać, że czegoś podobnego jeszcze nie było. Atmosfera książki jest mroczna, wręcz momentami przerażająca.

Ta książka mnie uwiodła, oczarowała, niemal od pierwszej strony. Byłam wręcz uzależniona od niej, nie mogłam spać bo musiałam ją skończyć, by poznać finał tej przejmującej historii. Nie mogłam przestać o niej rozmyślać zarówno w trakcie czytania, jak i po. Przerwy w czytaniu były męką. Ja po prostu musiałam poznać zakończenie tej książki.
Dawno nie czytałam tak wspaniałej książki młodzieżowej. Bałam się, płakałam, przeżywałam tę książkę całą sobą, wszystkie emocje bohaterów odczuwałam dogłębnie. Z nerwów i tych wszystkich emocji obgryzłam paznokcie, niestety.

Ta powieść nie jest absolutnie schematyczna a tym bardziej przewidywalna. Co to, to nie! Nawet wątek romantyczny jest taki prawdziwy, delikatny, pełen poświęceń.
Nie jest to książka o kolejnym pustym wątku miłosnym z paranormalną otoczką, zamiast tego mamy chęć przetrwania, walkę o wolność, nadzieję, miłość, poświecenie, strach i... śmierć czającą się zewsząd.

Zakończenie w pełni satysfakcjonujące, gdy dobrnęłam do ostatniej strony poczułam ogromny smutek, że finał już za mną. Smuci mnie też nieco fakt, że następne części będą już nie o Mary, a o zupełnie innych bohaterach, jednak czuję, że będą równie fascynujące jak ta część. Seria trafia do mojego grona ulubionych książek.

Jest to świetna propozycja dla młodszych i starszych czytelników. Gorąco zachęcam do zapoznania się z tą pozycją, bo naprawdę warto. Jest to coś wyjątkowo świeżego. A gdy będziesz kiedyś w ciemnym lesie i usłyszysz za sobą chrzęst liści... uważaj na siebie, bo to mogą być Oni.

Ocena ogólna: 10/10
Jest to najlepsza książka, jaką czytałam w tym roku. Z całego serca polecam!

Książkę otrzymałam od Wydawnictwa Papierowy Księżyc, za co serdecznie dziękuję.

14 komentarze:

aniusiaczek92 pisze...

No nie ! Czemu ja zawsze muszę przeczytać jakąś świetną recenzję książki, a w konsekwencji tego, jestem wręcz zmuszona(magnetyzm ;D) dopisać kolejne super dzieło do mojej długaśnej listy zakupowej, co ? ;P No dobra, co tu dużo gadać, @lma nakręciłaś mnie na nową knigę i jestem zobligowana (przez siły wyższe ;P) ją przeczytać ;)

kasandra_85 pisze...

Po recenzji zdecydowanie nabrałam ochoty na spotkanie z tą książkę:))

Przepowiednia pisze...

Już słyszałam trochę o tej książce, ale nie jestem pewna, czy wystarczy mi na nią czasu. Moja lista i tak ledwie mieści się na jednej stronie.

monis1900 pisze...

Już parę dni temu wypatrzyłam tę książkę! A po twojej recenzji nie jestem w stanie jej nie przeczytać! :)

zaczytana pisze...

Bardzo chce przeczytać ta książkę, jeszcze po Twojej recenzji zwiększył mi sie na nią apetyt.
Oceniłaś tą książkę tak wysoko, wiec mam nadzieję ze i mi się ona tak bardzo spodoba.

Kate pisze...

Następna pochlebna recenzja dla tej książki! Jestem pewna jednego: muszę ją przeczytać, za wszelką cenę! :)

MirandaKorner pisze...

Zapowiada się świetnie! Muszę przeczytać, po prostu muszę. Prawdopodobnie jednak będę musiała się z tym wstrzymać, bo stos książek do przeczytania niebezpiecznie rośnie - w przeciwieństwie do pieniędzy w portfelu.

de_merteuil pisze...

Kurczę, od wczoraj nie mogę się zabrać za żadną inną książkę tak mi smutno, że "Las..." już za mną. Tęsknię ta tą książką, tęsknie za tamtymi emocjami. :(

A tak sobie patrzę, co czytasz i widzę, że biedne "Kuzynki" cały czas w kolejce. :D

@lma pisze...

de_merteuil, mam to samo co Ty :(
Co wezmę się za jakąś książkę, to się nudzę i nie mogę dalej czytać, bo mam cały czas w głowie wrażenia po "Lesie..." :(
A "Kuzynki" cierpliwe są :P

sujeczka pisze...

Ha, nareszcie napisałam moją recenzję, więc mogłam przeczytać Twoją :D
No i cóż - zgadzam się z nią całkowicie :) U mnie to też jest najlepsza przeczytana książka w tym roku ;)
I mimo że będę tęsknić za Mary, to jestem bardzo ciekawa nowych bohaterów, bo autorka potrafi tworzyć ich naprawdę cudownych :)
Byle do października ;)

Czytaj - żyj podwójnie pisze...

Także zgadzam się z recenzją ;) Dla mnie ta książka to numer 1 w tym roku. Jak zaczęłam czytać, tak już nie mogłam jej odłożyć. Cały dzień jakby mnie w domu nie było, tylko biegałam przez ten las razem z bohaterami.
A ja myślę ( z opisu części następnej) że Mary jeszcze zobaczymy przez moment. Szkoda, że każda seria ma innych bohaterów głównych - ale mnie to nie zniechęca ani troszkę. Odliczamy do października :D

Ven pisze...

Ostatnio nic nie robię tylko czytam wszędzie recenzje tej książki xD Strasznie chciałabym ją już przeczytać, zwłaszcza, że zbiera same wysokie noty ;)

Apple pisze...

zapraszam do nowo powstałego forum o trylogii Las Zębów i Rąk .

www.theforestofhandsandteethfans.fora.pl

foryum dpoiero się rozkręca wieć zapraszamy wszystkich , nawet tych co jeszcze nie czytali tej cudownej książki :)

pozdrawiam APple

Fuzja pisze...

Kurcze, czytałam różne recenzje na temat tej książki i zastanawiam się czy ją kupić... cóż dziś podejmę decyzję bo po pracy wybieram się do księgarni :D

Prześlij komentarz

Proszę, pamiętaj, że każdy ma prawo do wyrażania swojego zdania, dlatego uszanuj moje.
Komentarze obrażające mnie będą usuwane.